EKONOMIA SPOŁECZNA

EKONOMIA SPOŁECZNA
PO PROSTU
...Czyli np. z czego stowarzyszenie lub fundacja mają zapłacić rachunek za gaz?


Stowarzyszenie czy fundacja utrzymująca się jedynie z dotacji ma stosunkowo niewielkie szanse na przetrwanie. Trzeba opłacić czynsz za lokal, prąd, gaz, telefon, transport, bywają miesiące bez dotacji. Jednocześnie stereotypy związane z myśleniem o NGO mówią o tym, że organizacje pozarządowe nie powinny prowadzić działalności gospodarczej. "Źle to wygląda przy ubieganiu się o dotacje z środków publicznych", etc. Ekonomia Społeczna zaprzecza tym stereotypom. Według jej idei organizacje pozarządowe mają prawo do angażowania się w działania ekonomiczne i w ten sposób do generowania swoich dochodów. Warunkiem tych działań jest jednak misja społeczna, a nie nastawienie na zysk jej członków.
Dzięki temu NGO mają możliwość uniknąć pogłębiającego się uzależnienia od środków publicznych i filantropii. Będą dysponować środkami finansowymi na pokrycie kosztów czynszu, wypłat pracowników, kosztów telekomunikacyjnych etc. Jest to dla nich szansa na budowanie trwałości instytucji. Jak to wygląda w praktyce?

Budowanie przedsiębiorstwa społecznego.
Przykład. Dzięki funduszom pozyskanym w ramach prowadzenia sklepiku internetowego instytucja może zdobyć pieniądze na funkcjonowanie, rozwój, zatrudnienie pracowników. W założonym sklepiku może sprzedawać artykuły wykonane przez osoby niepełnosprawne: kartki świąteczne, bombki, kubki, obrazy, rzeźby etc. Organizacja staje się w ten sposób przedsiębiorstwem społecznym, nie utrzymuje się jedynie z dotacji oraz darowizn.

EKONOMIA SPOŁECZNA. TROCHĘ TEORII.
Jak zwykle w takich przypadkach nie ma jednej właściwej definicji tego pojęcia. Najprościej można powiedzieć jednak, że w ekonomię społeczną wpisuje się taka działalność, w której ważniejsze od zysku jest dobro ludzi. Albo jeszcze inaczej - dla jednostek ekonomii społecznej ważny jest nie tylko cel gospodarczy, ale przede wszystkim misja społeczna.

Bardzo fajna  jest definicja Europejskiej Sieci Badawczej EMES (European Research Network). "Za przedsiębiorstwo społeczne uznaje się działalność o głównie społecznych celach, której zyski w założeniu są reinwestowane w te cele lub we wspólnotę, a nie w celu maksymalizacji zysku lub zwiększenia dochodu udziałowców czy też właścicieli".

EMES określa kryteria społeczne i kryteria ekonomiczne, którymi powinny charakteryzować się inicjatywy wpisujące się w ekonomię społeczną.

Kryteria ekonomiczne:
- prowadzenie w sposób względnie ciągły, regularny działalności w oparciu o instrumenty ekonomiczne; - niezależność, suwerenność instytucji w stosunku do instytucji publicznych; - ponoszenie ryzyka ekonomicznego; - istnienie choćby nielicznego płatnego personelu;

Kryteria społeczne:
- wyraźna orientacja na społecznie użyteczny cel przedsięwzięcia; - oddolny, obywatelski charakter inicjatywy; - specyficzny, możliwie demokratyczny system zarządzania; - możliwie wspólnotowy charakter działania; - ograniczona dystrybucja zysków.

Co w takim razie możemy nazwać instytucją ekonomii społecznej? Na pewno nie firmę czy spółkę. Tam ważny jest - najczęściej - tylko zysk. Instytucjami Ekonomii Społecznej są więc: stowarzyszenia, fundacje, spółdzielnie, spółdzielnie socjalne, Centra Integracji Społecznej (CIS), Kluby Integracji Społecznej (KIS), Zakłady Aktywności Zawodowej (ZAZ).